ΦΥΣΗ EVER

Φοινικοπερίστερο το “μελλοντικό” νέο θήραμα της Κύπρου


Ακριβώς 10 χρόνια πριν, ένα βράδυ τον Ιανουάριο του 2007 στο Επαρχιακό Συμβούλιο της Κ.Ο.Κ.&Δ.Α.Ζ. Τμήμα Λάρνακας οι Κυνηγετικοί Σύλλογοι της Επαρχίας Λάρνακας είχαν πάρει την μεγάλη απόφαση και την ευθύνη αφού πρώτα συμβουλεύτηκαν και θηραματολόγο για αγορά και απελευθέρωση των πρώτων 30 ζευγαριών ενδημικών Τρυγονιών στην Κύπρο. 
Τα συγκεκριμένα πτηνά ευδοκιμούν στην Αίγυπτο και σε πολλές χώρες της Αφρικής και της Ασίας προσφέροντας τεράστιες κυνηγετικές συγκινήσεις και απελευθερώθηκαν για πρώτη φορά στην Κύπρο για εμπλουτισμό των λιγοστών ενδημικών θηραμάτων της πατρίδας μας την άνοιξη του 2007. 
Το Φοινικοπερίστερο γνωστό και σαν Τρυγόνι Σενεγάλης η Τρυγόνι του Γέλιου (από το κελάηδημα του) έχει πια αναπαραχθεί σε τεράστιους αριθμούς και από την Λάρνακα έχει φτάσει πρώτα στην Αμμοχωστου και την Λεμεσό, πρόσφατα έχουν παρατηρηθεί αριθμοί και στην Λευκωσία και Πάφο. Το αγγλικό του όνομα Laughing Dove η Palm Dove η Senegal Dove ( Streptopelia Senegalesis). 
Η φωτογραφία, (15/01/2018) μέσα στην πόλη της Λάρνακας όπου 14 Τρυγόνια κάθονται μόνο πάνω σε μια κεραία η ώρα 08:30 το πρωί. Ο πληθυσμός τους φτάνει πια στην επαρχία μας τις δεκάδες χιλιάδες Τρυγόνια. Το νέο θηραματικό είδος στην χώρα είναι πια γεγονός και θα αποτελέσει την ανερχόμενη δύναμη του θηραματικό μας πλούτου στους βιότοπους πολύ σύντομα τα επόμενα χρόνια. Τα εύσημα στο Επαρχιακό Συμβούλιο του 2007 γιατί είχε όραμα, τόλμη, πλάνο και πρόγραμμα.
ΠΗΓΗ της Κ.Ο.Κ.&Δ.Α.Ζ. Τμήμα Λαρνακας(https://www.facebook.com/%CE%9A%CE%9F%CE%9A-%CE%94%CE%91%CE%96-%CE%95%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%B7-%CE%9B%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%82-905266816194996/)

Χαρούμενοι αυτοσχεδιασμοί και πεινασμένα αγριογούρουνα




Tον Μάρτιο του 1989, ο κυνηγετικός σύλλογος Μεγαλόπολης αγοράζει από εκτροφείο του Αγρινίου, έναντι 350.00 δρχ., οκτώ αγριογούρουνα.
Το είδος είχε εξαφανιστεί κατά τους τελευταίους αιώνες από την Πελοπόννησο ως απότοκο της επέκτασης των καλλιεργειών, της εντατικής θήρευσης καθώς και εξαιτίας των πυρκαγιών.
Ομως όπως διευκρινίζει με άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ρήξη» ο βιολόγος-περιβαλλοντολόγος Δήμητρης Μπούσμπουρας, «μετά τη δεκαετία του ’70 οι αγροτικές καλλιέργειες στα ορεινά άρχισαν να εγκαταλείπονται και τα δάση και οι λόγγοι (θαμνώνες αειφύλλων με πουρνάρια και άλλα είδη) άρχισαν να επανέρχονται, οι συνθήκες για την άγρια ζωή έγιναν πολύ καλύτερες».
Η απελευθέρωση των οκτώ αγριογούρουνων που προαναφέραμε προσέλαβε πανηγυρικό χαρακτήρα και ενθουσίασε όπως ήταν αναμενόμενο τους κυνηγούς της ευρύτερης περιοχής. Μάλιστα, έως σχετικά πρόσφατα γινόταν λόγος για «θηραματικό θαύμα που πρέπει να μας παραδειγματίσει».
Το 2013 ενδεικτικά σε κυνηγετικό έντυπο σημειωνόταν χαρακτηριστικά:
«Η Πελοπόννησος είναι ίσως το μοναδικό θετικό παράδειγμα θηραματικής ανάπτυξης του αγριογούρουνου στην Ελλάδα, που υλοποιήθηκε με καθαρή πρωτοβουλία των συλλόγων και της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας και όπως φαίνεται θα είναι το μοναδικό μετά από είκοσι χρόνια, γιατί δεν διαφαίνεται καμιά παρόμοια κίνηση ανά την επικράτεια. Ηταν ένα πείραμα που πέτυχε και θα μπορούσε να αποτελέσει το κίνητρο για πολλά παρόμοια επιτεύγματα αναβάθμισης και αναπληθυσμού βιοτόπων της χώρας μας που είναι νεκροί από ενδημικά θηράματα».
Τα αγριογούρουνα, όμως, στη συνέχεια, έχοντας βρει ιδανικές συνθήκες, άρχισαν να πολλαπλασιάζονται με ταχύτατους ρυθμούς, προκαλώντας πλέον ζημιές στις καλλιέργειες.
«Μιλάμε για κοπάδια από αγριογούρουνα. Η καταστροφή είναι μεγάλη σε αρκετούς παραγωγούς», σημείωνε το 2016 ο αντιπρόεδρος της Ενωσης Παραγωγών Μεσσηνίας, Γιώργος Λαζόγιαννης, προκρίνοντας ως λύση τη διεύρυνση της κυνηγετικής περιόδου και συγκεκριμένα από πολύ νωρίς, «από τις 20 Ιουλίου και μέχρι τον τρύγο, για να μην έχουμε πρόβλημα».
Τον περασμένο Δεκέμβριο, σε σύσκεψη του συντονιστικού οργάνου Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, η αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης Βούλα Πατουλίδου δήλωσε: «Φοβάμαι ότι θα μας πουν κάλαντα τα αγριογούρουνα στην Αριστοτέλους έτσι και πέσει λίγο χιόνι στα ορεινά».
Και δεν υπερέβαλλε, καθώς ο πληθυσμός των αγριόχοιρων στο περιαστικό δάσος της Θεσσαλονίκης έχει αυξηθεί δραματικά, με αποτέλεσμα να κατέρχονται σε κατοικημένες περιοχές προς άγραν τροφής.
Μάλιστα, μέλη εθελοντικών ομάδων τόνισαν στη συγκεκριμένη συνεδρίαση πως αγριογούρουνα έφτασαν μέχρι την Αμερικανική Γεωργική Σχολή, ενώ εντοπίστηκαν στον φράχτη του αεροδρομίου «Μακεδονία» και στον δρόμο Θεσσαλονίκης - Μηχανιώνας.

Υβριδικοί πληθυσμοί

Ολα κατατείνουν στο γεγονός ότι πρόκειται για υβρίδια που προέρχονται από ζώα ελεύθερης βοσκής τα οποία διασταυρώθηκαν με αγριογούρουνα. Και αυτό καθώς τη δεκαετία του 1990 επιδοτήθηκε η ελεύθερη βοσκή οικόσιτων ζώων.
Κάπως έτσι τα οικόσιτα γουρούνια διασταυρώθηκαν με πληθυσμούς αγριογούρουνων. Τα υβρίδια γεννούν έξι έως δέκα μικρά, αυξάνοντας με γοργούς ρυθμούς τον πληθυσμό τους και μολύνοντας παράλληλα γενετικά το είδος.
Ηδη από το 2011 το πρόβλημα άρχισε να απασχολεί τον αγροτικό κόσμο, καθώς με το κλείσιμο των μονάδων εκτροφής ημίαιμων αγριογούρουνων μόλις σταμάτησε η επιχορήγησή τους, τα ζώα ελευθερώθηκαν και πολλαπλασιάστηκαν ανεξέλεγκτα.
Τα υβρίδια αρχικώς αναζήτησαν τροφή στα χωράφια της ευρύτερης περιοχής Λαγκαδά - Βόλβης και ακολούθως στο Σέιχ Σου, από όπου πλέον εφορμούν και στις γειτονικές αστικές περιοχές.
Παράλληλα, οι φυσικοί διάδρομοί τους έκλεισαν εξαιτίας της κατασκευής της Εγνατίας οδού, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να μετακινηθούν από ορεινό όγκο σε ορεινό όγκο και να προσεγγίζουν ως εκ τούτου κατοικημένες περιοχές. Επίσης, όταν η λίμνη Κορώνεια αποξηράνθηκε, αποκαλύφθηκαν τεράστιες εκτάσεις.
Η περιοχή οριοθετήθηκε και δεν έγιναν επεκτάσεις χωραφιών, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν αρμυρίκια, βάτα και άλλη θαμνώδης βλάστηση.
«Σήμερα που η λίμνη ανακάμπτει, αυτοί οι θαμνώνες βρίσκονται πάλι μέσα στο νερό. Τα τελευταία χρόνια στη ζώνη αυτή έβρισκαν καταφύγιο αγριογούρουνα, που έκαναν ζημιές στις διπλανές καλλιέργειες.
Οταν άρχισε να είναι έντονο το πρόβλημα με τις ζημιές στις καλλιέργειες, οι κυνηγοί απαίτησαν να καταργηθεί το Καταφύγιο Αγριας Ζωής και να επιτρέπεται να κυνηγάνε δίπλα στη λίμνη, παραβλέποντας ότι πρόκειται για διεθνώς προστατευόμενο υγρότοπο με τη Συνθήκη Ραμσάρ.
Και εννοούσαν βέβαια να κυνηγάνε όλα τα είδη, καθ’ όλη τη διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου, σαν να μην υπάρχει προστατευόμενη ζώνη.
Μια αντιπρόταση, για ελεγχόμενη διαχείριση του πληθυσμού, με εντατική ελεγχόμενη θήρα υπό την εποπτεία του Φορέα Διαχείρισης των λιμνών και του δασαρχείου και μόνο κατά τη διάρκεια των μηνών Οκτώβρη και Νοέμβρη, πριν δηλαδή τη συγκέντρωση στην περιοχή μεγάλων πληθυσμών σπάνιων και προστατευόμενων υδροβίων πουλιών, δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτή ούτε από τους κυνηγούς, ούτε από πολλές υπηρεσίες». (Δ. Μπούσμπουρας, περιοδικό «Ρήξη»).

Δεν προσαρμόζονται τα υβρίδια

Αγριόχοιροι
Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Σ. Φάμελλος πραγματοποίησε σύσκεψη με τους εμπλεκόμενους φορείς σχετικά με το θέμα, ανακοινώνοντας δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού των αγρόχοιρων σε περιοχές της Θεσσαλονίκης.
Μεταξύ άλλων ανακοινώθηκε η προμελέτη απογραφής των ατόμων αγριόχοιρου σε συνεργασία με το ΑΠΘ καθώς και η διερεύνηση του ζητήματος των υβριδίων και των απελευθερώσεών τους από τις μονάδες –που πλέον έχουν κλείσει– βιολογικής κτηνοτροφίας, ενώ ανακοινώθηκε η κατασκευή συρμάτινης περίφραξης του περιαστικού δάσους στα όρια με το Πανόραμα.
Σε συνεργασία δε με την «Εγνατία Οδός Α.Ε.» μελετάται η κατασκευή της περίφραξης στην περιφερειακή οδό στα όρια με το Σέιχ Σου.
Παράλληλα, αυξήθηκε το όριο κυνηγετικής κάρπωσης του αγριόχοιρου, τα ζώα δηλαδή που μπορεί να σκοτώσει μια ομάδα κυνηγών σε μια εξόρμηση, από έξι άτομα στα δέκα, στις περιφερειακές ενότητες Σερρών και Θεσσαλονίκης.
«Εχει τελειώσει η καταγραφή σε συνεργασία με το Τμήμα Αγριας Πανίδας του ΑΠΘ, βγήκαν περίπολοι επί δύο μήνες από το δασαρχείο Θεσσαλονίκης σε συγκεκριμένες ώρες σε συγκεκριμένες διαδρομές, ώστε να εντοπιστούν περιστατικά εμφάνισης αγριογούρουνων. Ολες αυτές οι καταγραφές θα δοθούν στο Πανεπιστήμιο και θα γίνει προμελέτη για να δούμε τον αριθμό των αγριογούρουνων» τόνισε η εκπρόσωπος του δασαρχείου στην προαναφερθείσα σύσκεψη του συντονιστικού οργάνου Πολιτικής Προστασίας.
«Το πρόβλημα με τους αγριόχοιρους που οι πληθυσμοί τους είναι πολύ αυξημένοι σε όλη την Ελλάδα θα έπρεπε να έχει μελετηθεί εδώ και τρία χρόνια τουλάχιστον. Η μελέτη αυτή οφείλει να είναι σφαιρική και να διεξαχθεί οργανωμένα. Το κράτος οφείλει να κάνει εκτιμήσεις πληθυσμών. Τα υβρίδια αδυνατούν να προσαρμοστούν στο φυσικό περιβάλλον και εμείς αγνοούμε τη γενετική τους κατάσταση. Κατά την άποψή μου πρέπει να εξοντωθούν. Ερευνητικά κέντρα υπάρχουν, όπως και ειδικοί σε θέματα γενετικής και οικολογίας πληθυσμών και διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος» τονίζει στην «Εφ.Συν.» ο κ. Μπούσμπουρας.
«Το πρόβλημα της επαναεισαγωγής του είδους που συντελέστηκε στην Αρκαδία έγινε χωρίς κανένα σχεδιασμό, κρυφά και παράνομα. Συμμετείχαν στην ενέργεια αυτή και υπάλληλοι της δασικής υπηρεσίας; Και ερωτώ καθώς έως τη δεκαετία του 1990 ήταν εξαιρετικά ασαφή τα όρια μεταξύ δασικών υπηρεσιών και κυνηγετικών συλλόγων. Τα αγριογούρουνα από πού τα πήραν; Τα ίδια έπραξαν κυνηγοί και με την εισαγωγή της πέρδικας στη ζώνη εξάπλωσης της πετροπέρδικας» προσθέτει ο κ. Μπούσμπουρας.

Διατήρηση της βιοποικιλότητας

«Για να θεωρηθούν επιτυχείς οι προσπάθειες ενδυνάμωσης, επανεισαγωγής ή εισαγωγής ενός είδους θα πρέπει να μην είναι αναγκαία η ανθρώπινη παρέμβαση για τη διατήρησή τους, μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα, αλλά το είδος να προσαρμοστεί και να επιβιώσει στο φυσικό περιβάλλον. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι συχνά μεγάλο. Αντίθετα για να θεωρηθεί επιτυχής η απελευθέρωση - επανένταξη, το ζώο θα πρέπει προσαρμοστεί από τις πρώτες κιόλας μέρες στο φυσικό περιβάλλον και να δείξει ότι μπορεί να επιβιώσει από μόνο του. Μια βασική αρχή που πρέπει να τηρείται σε όλες τις περιπτώσεις είναι η διατήρηση της βιοποικιλότητας. Για παράδειγμα η εισαγωγή ενός είδους δεν πρέπει να οδηγήσει σε εξαφάνιση ή απειλή εξαφάνισης κάποιων άλλων ειδών.
»Αυτό συνέβη με την εισαγωγή στην Αυστραλία ζώων από άλλη βιογεωγραφική ζώνη, όπως ο Λαγός και η Αλεπού από την Ευρώπη, τα οποία σήμερα απειλούν τη χλωρίδα και τα μικρά μαρσιποφόρα. Η εισαγωγή της Νεροχελώνας της Φλώριδας (που υπάρχει σε οικιακά ενυδρεία) σε υγροτόπους της Ευρώπης οδήγησε σε εξάπλωση νέων ασθενειών που απειλούν την υδρόβια πανίδα, ενώ η εισαγωγή του αμερικάνικου Κεφαλουδιού (Oxyura jamaicensis) οδήγησε σε γενετική υποβάθμιση του συγγενικού Κεφαλουδιού (Oxyura leucocephala) λόγω υβριδισμού.
»Παρόμοιο παράδειγμα αποτελεί η εισαγωγή της νησιωτικής Πέρδικας στον χώρο εξάπλωσης της Πετροπέρδικας. Ενα άλλο παράδειγμα απειλής της βιοποικιλότητας είναι η απελευθέρωση αιχμάλωτων χελωνών σε άλλη περιοχή από αυτήν που συνελήφθησαν, όπως για παράδειγμα Χελώνες από τη Μακεδονία, στην Πελοπόννησο ή την Αττική. Αυτή η πράξη μπορεί να δημιουργήσει γενετική μόλυνση των διαφορετικών πληθυσμών ή να οδηγήσει σε εξάπλωση ασθενειών και έχει καταδικαστεί από την Ευρωπαϊκή Ερπετολογική Εταιρεία.
»Οι προσπάθειες ενδυνάμωσης, επανεισαγωγής ή εισαγωγής είδους αποτελούν το τελικό εγχείρημα σε μια προσπάθεια διατήρησης. Γίνονται μόνο όταν έχουν αποκλειστεί οι περιπτώσεις επανάκαμψης του πληθυσμού ή φυσικής επέκτασης της εξάπλωσής του. Είναι πολύ απαιτητικές σε χρόνο και χρήμα και πρέπει να οργανωθούν σωστά από την αρχή. Πριν την έναρξή τους θα πρέπει: να είναι πολύ καλά γνωστή η βιολογία και η οικολογία του είδους, να διερευνηθούν οι πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλα είδη, να επιλεγεί με πολύ προσοχή ο χώρος ένταξής του, να εκτιμηθεί η επίπτωση στον αρχικό πληθυσμό από τη σύλληψη των ατόμων που θα μεταφερθούν στον νέο χώρο ένταξης.
»Επίσης θα πρέπει να διερευνηθούν οι κοινωνικο-οικονομικές και νομικές παράμετροι, να έχει διασφαλιστεί η υγεία και ομαλή επανένταξη των ατόμων που απελευθερώνονται για να αποφευχθούν ασθένειες ή αποτυχία λόγω αυξημένου στρες, να οργανωθεί σύστημα παρακολούθησης των ατόμων που απελευθερώνονται και τέλος αλλά ουδόλως ήσσονος σημασίας να υπάρχει επαρκής ενημέρωση του τοπικού πληθυσμού για το εγχείρημα προκειμένου να διασφαλιστεί η συναίνεσή του» υπογραμμίζεται από την Ορνιθολογική Εταιρεία.
Και επειδή ακριβώς οι δυσκολίες είναι πολλές καμία περιβαλλοντική οργάνωση ή επιστημονικό ίδρυμα δεν έχει προβεί μέχρι στιγμής σε ενέργειες αυτού του τύπου στην Ελλάδα.
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η δασική υπηρεσία και οι κυνηγετικοί σύλλογοι επιχειρούν επαναεισαγωγές και ενδυναμώσεις πληθυσμών θηρευσίμων ειδών για τη χαρά του κυνηγιού, χρησιμοποιώντας εν προκειμένω τον όρο εμπλουτισμός.
Στις προσπάθειες όμως αυτές, όπως επισημαίνεται, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις καθώς δεν διενεργείται γενετικός έλεγχος και μελέτη της επίπτωσης στους άγριους πληθυσμούς.
Κανένα ενδιαφέρον δεν υπάρχει επίσης για το στάδιο εγκλιματισμού των ζώων που απελευθερώνονται στο φυσικό περιβάλλον.

Οι οικολόγοι απελευθερώνουν φίδια;

Το 2015 δεκαεπτά περιβαλλοντικές οργανώσεις (Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Αρκτούρος, Greenpeace, Ανιμα, Δράση για την Αγρια Ζωή, Καλλιστώ, WWF, Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης κ.λπ.) απάντησαν στις αιτιάσεις περί ανεξέλεγκτων απελευθερώσεων διαφόρων ειδών από τους οικολόγους.
«Δυστυχώς το αστείο έχει πολύ σοβαρές και επικίνδυνες προεκτάσεις, αφού θέτει σε κίνδυνο την άγρια ζωή αλλά τελικά και τους ανθρώπους. Ορισμένοι θεωρούν πως αφού οι οικολόγοι παρεμβαίνουν έτσι αυθαίρετα στις φυσικές ισορροπίες, είναι δικό τους χρέος να επαναφέρουν την ισορροπία παίρνοντας τα όπλα και κυνηγώντας παράνομα. Αλλοι, πάλι, βρίσκουν δικαιολογία να πετούν δηλητηριασμένα δολώματα, μια εξολοκλήρου παράνομη πρακτική που μπορεί να θανατώσει πολύ περισσότερα ζώα από αυτά που στοχεύει εξοντώνοντας άδικα και αδιακρίτως όποιο ζώο φάει είτε τα ίδια τα δολώματα ή τα δηλητηριασμένα θύματα».
Αυτό που εντέλει διενεργείται είναι οι απελευθερώσεις, η επιστροφή δηλαδή πληγωμένων ζώων στη φύση.
«Τα περιστατικά αυτά όχι μόνο δεν γίνονται κρυφά αλλά αντίθετα διαφημίζονται για να ενημερωθεί ο κόσμος για συγκεκριμένους κινδύνους για την άγρια ζωή, όπως η λαθροθηρία ή τα τροχαία και για την ανάγκη διατήρησης σπάνιων και απειλούμενων ειδών. Οργανώνονται δε μετά από ενημέρωση και άδεια από το εκάστοτε τοπικό δασαρχείο...»
Κάθε κίνηση απελευθέρωσης, εμπλουτισμού κ.λπ. απαιτεί μελέτη των πιθανών κινδύνων για τις τοπικές ισορροπίες.
Οταν μια κίνηση δεν γίνει μελετημένα οι κίνδυνοι που εγκυμονεί είναι πολύ μεγαλύτεροι και μόνο όφελος δεν παρέχει στην αλυσίδα της ζωής, όπως περίτρανα αποδεικνύεται ακόμη μια φορά...
ΠΗΓΗ http://www.efsyn.gr

Πορτοκαλί Γιλέκο – Ασφάλεια στο Κυνήγι


ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ
ΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175
551 34  - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΤΗΛ.  2310  477128 – 477129,  6973 808934, FAX  2310 473863  475301
Πορτοκαλί Γιλέκο – Ασφάλεια στο Κυνήγι
Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης, συνεχίζοντας την προσπάθεια ενημέρωσης των κυνηγών, δημιούργησε αυτό το σποτ για τη σημασία του πορτοκαλί γιλέκου.
Το σποτ αυτό εγκρίθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης για προβολή ως Κοινωνικό Μήνυμα από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας και για την αντίστοιχη μετάδοση ραδιοφωνικού μηνύματος από όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της χώρας (απόφαση: 360-29.12.2017 του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης -Ε.Σ.Ρ)
Η χρήση του πορτοκαλί γιλέκου κατά τη κυνηγετική δραστηριότητα είναι υποχρεωτική σύμφωνα με τη δασική νομοθεσία και η χρήση του συμβάλει σημαντικά στην αποτροπή ατυχημάτων.
Μπορείτε να δείτε το σποτ στον παρακάτω σύνδεσμο 
https://youtu.be/jkBg28v7WRs

Εντοπίστηκε το άψυχο σώμα του αγνοούμενου ψαρά από την Αλεξανδρούπολη


Εντοπίστηκε μεσημεριανές ώρες σήμερα, Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2018, γύρω στις 14:00, το άψυχο σώμα του αγνοούμενου ψαρά, από τον Άβαντα Αλεξανδρούπολης.
Πιο συγκεκριμένα, η σορός του 49χρονου Ιωάννη Αλμαζίδη εντοπίστηκε κοντά στο σημείο που εντοπίστηκε το όχημά του, στο αντλιοστάσιο, στο Δέλτα του Έβρου. Έπεσε η στάθμη του νερού και αποκαλύφθηκε το άψυχο κορμί του αγνοουμένου. Αναγνωρίστηκε από το γιο του.
Στο σημείο έχει σπεύσει η Πυροσβεστική ενώ έχει κληθεί και η 4η ΕΜΑΚ, ενώ ο Φορέας Διαχείρισης Δέλτα του Έβρου διέθεσε μέσα και εξοπλισμό προκειμένου να εντοπιστεί το ακριβές σημείο.
Να υπενθυμίσουμε πως τα ίχνη του άτυχου ψαρά είχαν χαθεί τη Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου το βράδυ, όπου ξεκίνησε παρά την κακοκαιρία που έπληττε να πάει για ψάρεμα στην περιοχή του παλιού ιχθυοτροφείου στο Δέλτα του Έβρου.
Μετά από έναν μήνα σχεδόν αναζητήσεων οι έρευνες δυστυχώς δεν έφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Θρίλερ με τη δολοφονία κυνηγού -Τον πυροβόλησαν πισώπλατα…



Ποιος είναι ο άνδρας που βρέθηκε πυροβολημένος από κυνηγετικό όπλο στην Αρκίτσα – Τι δείχνουν τα πρώτα στοιχεία.
Ταυτοποιήθηκαν τα στοιχεία του άνδρα που βρέθηκε νεκρός στις 4:00′ το απόγευμα της Τετάρτης στον οικισμό Τριανταφυλλιά της Αρκίτσας.
Πρόκειται για 55χρονο Γερμανό υπήκοο που διέμενε στον παραλιακό οικισμό Κέδρος της Αρκίτσας. Το θύμα βρισκόταν σε διάσταση με τη σύζυγό του που διαμένει στην Σκάλα Αταλάντης.
Μάλιστα η τελευταία δήλωσε στους αστυνομικούς ότι τον αναζητούσε από χθες κι ότι ετοιμαζόταν να καταγγείλει την εξαφάνισή του στις Αρχές.
Το πτώμα του βρέθηκε 300 περίπου μέτρα από τον οικισμό Τριανταφυλλιά μέσα σε ελαιώνα. Είχε πυροβοληθεί από κυνηγετικό όπλο, έξω από το αυτοκίνητό του, ένα ασημί Opel με ξένες πινακίδες.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του LamiaReport το πτώμα του παρουσίαζε σημάδια ακαμψίας, στοιχείο που δείχνει ότι είχε πυροβοληθεί πριν από αρκετές ώρες. Οι έμπειροι αστυνομικοί υπολογίζουν νωρίς το πρωί.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 55χρονος έχει πυροβοληθεί πισώπλατα με κυνηγετικό όπλο, με αποτέλεσμα τα σκάγια που ήταν 6άρια, να βγουν από τη θωρακική χώρα, αλλά κάποια από αυτά να τον χτυπήσουν και στο κεφάλι. Μέσα στο ελαιώνα γίνεται χαμός από σκάγια αφού είναι κυνηγότοπος.
Το όπλο του άτυχου άνδρα, που όλα δείχνουν ότι είχε πάει για κυνήγι, μέχρι στιγμής δεν βρέθηκε πουθενά, ούτε μέσα στο αυτοκίνητο το οποίο ο δολοφόνος ή οι δολοφόνοι είχαν ψάξει. Επίσης επάνω στο θύμα δεν βρέθηκαν ούτε χρήματα, ούτε ταυτότητα.
Στην περιοχή της Αρκίτσας όσοι τον γνώριζαν κάνουν λόγο για έναν φιλήσυχο άνθρωπο που δεν είχε διαφορές με κανέναν και δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα για αρνητικά σχόλια. Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμα για να ειπωθεί οτιδήποτε δεν αποκλείεται ο 55χρονος να έπεσε θύμα ληστείας και μάλιστα οι δράστες να τον σκότωσαν με το δικό του όπλο.
Το αυτοκίνητο του θύματος μεταφέρεται στο αστυνομικό μέγαρο της Λαμίας, όπου οι αστυνομικοί του Εγκληματολογικού θα το κάνουν φύλλο και φτερό.
Στο σημείο ττου εγκλήματος βρέθηκαν αστυνομικοί του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών, της Ασφάλειας Λαμίας και του ΑΤ Αταλάντης, καθώς και αξιωματικοί της Διεύθυνσης Φθιώτιδας με επικεφαλής τον Αστυνομικό Διευθυντή Αστέριο Μαντζιώκα, που διεξάγουν την έρευνα.


Μοναδικό βίντεο: Φάλαινα σώζει δύτρια από επίθεση καρχαρία






Ενα μοναδικό βίντεο αιχμαλωτίζει τη στιγμή που μία μεγάπτερη φάλαινα 22 τόνων εμφανίζεται να σώζει μία δύτρια από την επίθεση ενός καρχαρία-τίγρη.


Το βίντεο φαίνεται να επιβεβαιώνει την εικασία πως οι φάλαινες έχουν το ένστικτο να προστατεύουν άλλα είδη


Τραβηγμένο κοντά στα νησιά Κουκ, το βίντεο δείχνει μία μεγάλη φάλαινα να σπρώχνει την δύτρια με το κεφάλι και το στόμα της. Στη συνέχεια βάζει την θαλάσσια βιολόγο κάτω από τον θώρακά της, μία κίνηση που στη συνέχεια, γίνεται αντιληπτό ότι πραγματοποιείται για να την προστατέψει από τον καρχαρία που πλησίαζε.
Στη συνέχεια, μία άλλη φάλαινα χτυπάει δυνατά την ουρά της στο νερό, προκειμένου να κρατήσει μακριά τον καρχαρία.
Οι μεγάπτερες φάλαινες, μπορεί να φτάσουν μεχρι τα 19 μέτρα σε μήκος. Έτσι δεν είναι περίεργο που η 63χρονη βιολόγος Ναν Χάουζερ γέμισε μελανιές και δήλωσε πως αισθάνθηκε σαν η διαδικασία αυτή να κράτησε ώρες.
"Έχω περάσει 28 χρόνια κάτω από το νερό με φάλαινες και ποτέ δεν είδα μία τόσο επίμονα να προσπαθεί να με βάλει κάτω από τον θωρακικό μυ της", δήλωσε στον Independent η βιολόγος.
Όταν η φάλαινα άρχισε να την σπρώχνει, η ερευνητική της ομάδα, που βρισκόταν σε κοντινό σκάφος, φοβήθηκε για την ζωή της και σταμάτησε την καταγραφή με drone, γιατί, όπως είπε η Χάουζερ, "δεν ήθελαν να κινηματογραφήσουν τον θάνατό μου".
Δεν είναι η πρώτη φορά που θαλάσσια κήτη έχουν παρατηρηθεί αν προστατεύουν άλλα, μικρότερα, είδη. Το 2009, σε ερευνητικό ταξίδι στην Ανταρκτική, ο θαλάσσιος ερευνητής Ρόμπερτ Πίτμαν κατέγραψε ένα ζευγάρι μεγάπτερων φαλαινών να προστατεύουν μία απομονωμένη φώκια από ένα κοπάδι φαλαινών-δολοφόνων.
Η περίπτωση της Χάουζερ, όμως είναι η πρώτη που καταγράφεται με φάλαινες να προστατεύουν  έναν άνθρωπο από καρχαρίες. Όπως λέει η ίδια, πρόκειται για νέα απόδειξη ότι οι φάλαινες διαθέτουν ένστικτο να προστατεύουν άλλα είδη και ελπίζει ότι το ντοκουμέντο θα βοηθήσει περαιτέρω στην ερεύνα.
Πηγή:iflscience

Απελευθερώθηκε το γεράκι που είχε το μέγαρο του ΟΤΕ σαν ορμητήριο


Ολοκληρώθηκε η απελευθέρωση και η επανένταξη στη φύση του "Οδυσσέα", του γερακιού που είχει τραυματιστεί στο φτερό και το πόδι
Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η απελευθέρωση και η επανένταξη στη φύση του «Οδυσσέα», του γερακιού, που χρησιμοποίει το Μέγαρο του ΟΤΕ ως ορμητήριο. Το γεράκι, που ανήκει στο είδος Πετρίτης, τραυματίστηκε πριν από ένα μήνα -κατά τη διάρκεια πτήσης- στο φτερό και το πόδι και παραδόθηκε από πολίτη στον Σύλλογο Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής ΑΝΙΜΑ, με την οποία συνεργάζεται ο Όμιλος ΟΤΕ για την φροντίδα των γερακιών που φωλιάζουν στο Διοικητικό Μέγαρο.
Μετά από την παροχή της κατάλληλης φροντίδας και περίθαλψης, ζητήθηκε η συνδρομή του Ελληνικού Συλλόγου Ιερακοτροφίας και συγκεκριμένα του συνεργάτη της ΑΝΙΜΑ  Σταύρου Αθανασίου, ώστε να εκγυμναστεί άρτια  με σκοπό την ταχύτερη και επιτυχή επανένταξή του. «Σήμερα απελευθερώσαμε τον «Οδυσσέα», έναν αρσενικό πετρίτη ηλικίας 3-4 ετών, ο οποίος έχει το ζευγάρι του εδώ, την «Πηνελόπη», όπως την έχουμε ονομάσει», είπε ο Σταύρος Αθανασίου, Πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Ιερακοτροφίας. «Ο δικός μας ρόλος ήταν να τον εκπαιδεύσουμε. Για να μπορεί να επανέλθει το πουλί και να είμαστε σίγουροι ότι θα επιβιώσει, θα πρέπει να είναι γυμνασμένο, όπως οι αθλητές. Να είναι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση».
Ο Πετρίτης είναι το ταχύτερο ζώο στον πλανήτη, με καταγεγραμμένες ταχύτητες που ξεπερνούν τα 400 χλμ/ώρα, ενώ η όρασή του καλύπτει 10 χιλιόμετρα. «Η θέση που έχει το Μέγαρο του ΟΤΕ είναι στρατηγική, καθώς τα πουλιά ψάχνουν ένα πολύ ψηλό σημείο, με ορατότητα παντού για να μπορούν να εφορμούν. Οι Πετρίτες έχουν τηλεσκοπική όραση, μπορούν δηλαδή να «κάνουν ζουμ» στο θήραμά τους. Συνεπώς η θέση του Μεγάρου είναι τέλεια για τα πουλιά αυτά», προσέθεσε ο κ. Αθανασίου.
Στο Μέγαρο του ΟΤΕ, εκτός από το ζεύγος των πετριτών, φωλιάζει και άλλο ένα είδος γερακιού, το Βραχοκιρκίνεζο, γνωστό γεράκι των πόλεων. Για την καταγραφή του πληθυσμού τους, την παρακολούθηση και την φροντίδα τους, ο Όμιλος ΟΤΕ συνεργάζεται με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και την ΑΝΙΜΑ, στο πλαίσιο σχετικού ετήσιου Προγράμματος.

«Τα γεράκια έχουν κάνει σπίτι τους το Μέγαρο του ΟΤΕ. Είναι καταπληκτικό να τα βλέπεις να πετούν έξω από το γραφείο σου ή να κουρνιάζουν στα παράθυρα! Η συνεργασία και η στήριξή μας στην ΑΝΙΜΑ, αλλά και στην Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ξεκίνησε το 2006. Καθ’ όλη την περσινή χρονιά έγινε από την Ορνιθολογική πλήρης καταγραφή του πληθυσμού που φωλιάζει στο κτίριο, καθώς και της ορνιθοπανίδας της ευρύτερης περιοχής, ενώ τοποθετήθηκε ειδική κάμερα παρακολούθησης σε μία από τις φωλιές, ώστε να μπορούμε να τα παρακολουθούμε, αλλά και να τα περιθάλψουμε εφόσον χρειαστεί», ανέφερε η Σταυρούλα Αγγελοπούλου, Υποδιευθύντρια Εταιρικής Υπευθυνότητας Ομίλου ΟΤΕ.
«Εδώ και αρκετά χρόνια, παρατηρήσαμε ότι στην περιοχή γύρω από το Μέγαρο του ΟΤΕ παραλαμβάναμε γεράκια και μάλιστα μερικές φορές νεοσσούς. Για να υπάρχει νεοσσός, υπάρχει και φωλιά. Αυτό μας έκανε να καταλάβουμε ότι στο κτήριο φωλιάζουν τέτοια πουλιά. Κι έτσι ξεκίνησε μία συνεργασία με τον ΟΤΕ και με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία», είπε η Μαρία Γανωτή, Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής ΑΝΙΜΑ.

Η περίθαλψη του «Οδυσσέα» ολοκληρώθηκε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε το γεράκι να επιστρέψει στη φύση το συντομότερο, μιας και ξεκινά η περίοδος του ζευγαρώματος. Η χρήση μιας ανθρώπινης κατασκευής, όπως το κτίριο του ΟΤΕ, από άγρια ζώα, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα συνύπαρξης ανθρώπου και φύσης, η οποία είναι συγκάτοικός μας ακόμα και σε πυκνοκατοικημένες πόλεις όπως η Αθήνα.
ΠΗΓΗ news247.gr

Συμμαχία 14 χωρών για την προστασία του απειλούμενου γύπα Ασπροπάρη


Οργανώσεις και φορείς από 14 χώρες στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη διάσωση του απειλούμενου με εξαφάνιση γύπα Ασπροπάρη, αποδεικνύοντας ότι οι δράσεις προστασίας δεν γνωρίζουν σύνορα. «Σημείο συνάντησης» και των 14 αυτών φορέων είναι το Πρόγραμμα LIFE «Επείγουσα Δράση για την Ενδυνάμωση του Βαλκανικού Πληθυσμού του Ασπροπάρη και τη Διασφάλιση της Μεταναστευτικής του Διαδρομής» (LIFE16 NAT/BG/000874) που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη και θα διαρκέσει μέχρι το 2022, αποτελώντας ουσιαστικά τη συνέχεια προηγούμενου προγράμματος που υλοποιήθηκε από το 2011 μέχρι το 2016.
Οι εμπλεκόμενοι στο πρόγραμμα θα υλοποιήσουν δράσεις σε χώρες όπου ο Ασπροπάρης αναπαράγεται (Βουλγαρία, Ελλάδα, ΠΓΔΜ, Αλβανία), μεταναστεύει (Τουρκία, Συρία, Λίβανος, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτος) και διαχειμάζει (Αιθιοπία, Νίγηρας, Νιγηρία, Τσαντ).
Ειδικότερα για τις δράσεις που αφορούν στην Ελλάδα, οι βασικοί εταίροι που έχουν αναλάβει τον σχεδιασμό και την υλοποίησή τους είναι η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και το WWF Ελλάς.
Χάρτης με τις περιοχές που καλύπτει το πρόγραμμα
Ο Ασπροπάρης είναι παγκοσμίως απειλούμενο είδος και ο πληθυσμός του στα Βαλκάνια έχει υποστεί μείωση μεγαλύτερη από 80% κατά τα τελευταία 30 χρόνια, με αποτέλεσμα να έχουν απομείνει λιγότερα από 70 ζευγάρια. Ειδικότερα, στην Ελλάδα έχουν απομείνει μόλις 5 ζευγάρια Ασπροπάρη, γεγονός που επιβάλει την άμεση υλοποίηση δράσεων προστασίας και ενδυνάμωσης του πληθυσμού του. Οι λόγοι της ραγδαίας αυτής μείωσης δεν βρίσκονται μόνο στους τόπους αναπαραγωγής του είδους στα Βαλκάνια, αλλά και κατά μήκος της μακριάς και δύσκολης μεταναστευτικής διαδρομής που πρέπει να καλύπτει κάθε φθινόπωρο, διανύοντας περισσότερα από 5.000 χλμ. προκειμένου να φτάσει στους τόπους όπου ξεχειμωνιάζει στην Αφρική. Εκεί θα παραμείνει ως την επόμενη άνοιξη, οπότε και θα πρέπει να επαναλάβει το ταξίδι της επιστροφής του στα Βαλκάνια.
Δεδομένης της μεγάλης γεωγραφικής κάλυψης των σχεδιαζόμενων δράσεων, το συγκεκριμένο Πρόγραμμα LIFE για την προστασία του Ασπροπάρη είναι από τα πιο φιλόδοξα και ολοκληρωμένα προγράμματα διατήρησης που έχουν υλοποιηθεί ποτέ για την προστασία γυπών. Βασικός στόχος του Προγράμματος είναι η ενίσχυση του ανατολικότερου πληθυσμού Ασπροπάρη της Ευρώπης, λαμβάνοντας επείγοντα μέτρα διατήρησης για την αντιμετώπιση των κυριότερων απειλών στους τόπους αναπαραγωγής, αλλά και κατά μήκος της μεταναστευτικής του διαδρομής.

Το Πρόγραμμα βασίζεται σε δύο άξονες:
-Επίτευξη σταθερής αύξησης του πληθυσμού στους τόπους αναπαραγωγής στα Βαλκάνια, και
-Βελτίωση των συνθηκών για τη διατήρηση του είδους κατά μήκος της μεταναστευτικής διαδρομής και στους τόπους διαχείμασης, ελαχιστοποιώντας ιδιαίτερα τις απώλειες των ενήλικων ατόμων.
Ειδικότερα, στις χώρες αναπαραγωγής (Βουλγαρία, Ελλάδα, Αλβανία, ΠΓΔΜ) θα εφαρμοστούν στοχευμένες δράσεις για την αντιμετώπιση και ελαχιστοποίηση της επίπτωσης της χρήσης των δηλητηριασμένων δολώματων σε «περιοχές-κλειδιά» για τους γύπες και θα αναπτυχθούν οι υποδομές για τη δημιουργία, στο κοντινό μέλλον, ενός προγράμματος αναπλήρωσης του φυσικού πληθυσμού, που θεωρείται απαραίτητο για την ταχεία ανάσχεση της υπάρχουσας μείωσης.
Όσον αφορά στη μεταναστευτική διαδρομή του είδους (Μέση Ανατολή, Αφρική), θα αναπτυχθούν επείγουσες δράσεις για την αντιμετώπιση και μείωση των απειλών που σχετίζονται κυρίως με την παράνομη θήρα του είδους, τη χρήση του σε θρησκευτικές τελετές στην Αφρική ή στην τοπική παραδοσιακή ιατρική, τα περιστατικά ηλεκτροπληξίας σε περιοχές κουρνιάσματος και τη χρήση στρυχνίνης και άλλων δηλητηρίων για τον έλεγχο της λύσσας των αδέσποτων σκυλιών σε περιοχές συνάθροισης των γυπών.
Όσον αφορά στις δράσεις που θα υλοποιηθούν στην Ελλάδα, αυτές επικεντρώνονται στις τελευταίες περιοχές αναπαραγωγής και έντονης παρουσίας του είδους. Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία θα εστιάσει σε περιοχές της Ηπείρου, στην ευρύτερη περιοχή των Μετεώρων και της Κρήτης και το WWF Ελλάς σε περιοχές της Θράκης. Οι περιοχές αυτές εκτείνονται σε 11 Ζώνες Ειδικής Προστασίας (Special Protected Areas-SPAs) του δικτύου Natura 2000. Βασικός στόχος θα είναι η καταπολέμηση της παράνομης χρήσης των δηλητηριασμένων δολωμάτων με τη συνδρομή και τη δικτύωση δημόσιων υπηρεσιών, ακαδημαϊκών φορέων, χρηστών γης και πολιτών, τη διεξαγωγή σεμιναρίων διαχείρισης περιστατικών δηλητηριασμένων δολωμάτων και τη λειτουργία των ειδικών Ομάδων Ανίχνευσης δηλητηριασμένων δολωμάτων από την Ορνιθολογική και το WWF σε περιοχές της Ηπείρου, των Μετεώρων και της Θράκης. Παράλληλα, στη χώρα μας θα υλοποιηθούν και δράσεις που σχετίζονται με την εκπαίδευση και τη δικτύωση κτηνοτρόφων για την αποφυγή επιθέσεων από λύκους και αρκούδες και την παροχή σχετικής υποδομής, την αύξηση της διαθεσιμότητας ασφαλούς τροφής για τους γύπες μέσω λειτουργίας ταϊστρών, την ετήσια απογραφή του πληθυσμού του Ασπροπάρη, καθώς και επικοινωνιακές δράσεις σε συνεργασία με τοπικούς φορείς και σχολεία για την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση των πολιτών.
ΠΗΓΗ www.zougla.gr/

Προσφορά αλληλεγγύης από τον Κυνηγετικό Σύλλογο Κοζάνης

Την Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018,ο Κυνηγετικός Σύλλογος Κοζάνης ως ελάχιστη πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης και εθελοντισμού, συγκέντρωσε και παρέδωσε περισσότερα από 130 κιλά κρέατος αγριόχοιρου, στην κοινωνική δομή του Δήμου Κοζάνης που μεριμνά για την καθημερινή σίτιση 160 απόρων συμπολιτών μας.
Ο μεγαλύτερος σύλλογος της Δυτικής Μακεδονίας ανταποκρίθηκε, για άλλη μία φορά, ως όφειλε στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και με πολύ σεβασμό και ευαισθησία προς τους συνανθρώπους μας κάλυψε μέρος των αναγκών του κοινωνικού Συσσιτίου Απόρων Δημοτών.
Ο Κ. Σ. Κοζάνης δεσμεύτηκε να συνεχίσει την προσπάθεια αυτή σε συνεργασία και με άλλους φορείς και ιδρύματα αποδεικνύοντας έμπρακτα το κοινωνικό του πρόσωπο και ρόλο.
Τα μέλη και οι ομάδες του Συλλόγου που προσέφεραν στην προσπάθεια αυτή είναι:
Η κυνηγετική ομάδα του Καρυπίδη Ιωάννη και Αγγελίδη Βασίλη
Η κυνηγετική ομάδα του Ζαχαριάδη Ιωάννη
Το μέλος του Συλλόγου Κιβρακίδης Νικόλαος προσφέροντας 4 λαγούς
ΠΗΓΗ  kozan.gr/ 

Προσφορά αγάπης και αλληλεγγύης από τον Κυνηγετικό Σύλλογο Άρτας


Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Άρτας έχοντας υψηλό το αίσθημα της κοινωνικής προσφοράς, συγκέντρωσε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά περισσότερα από 640 κιλά κρέας αγριόχοιρου για να διανεμηθούν σε άπορες οικογένειες σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Άρτας με πολύ αγάπη και σεβασμό .
Η κυνηγετική οικογένεια της Άρτας ανταποκρίθηκε και απέδειξε έμπρακτα την αλληλεγγύη και την ευαισθησία της απέναντι σε συνανθρώπους μας που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν ακόμη και στις βασικές ανάγκες των οικογενειών τους. Εκτός από την πλούσια δράση που έχουμε επιδείξει σε φιλοπεριβαλλοντικές και φιλοθηραματικές δράσεις οι κυνηγοί μέλη μας απέδειξαν ότι δεν μένουν ασυγκίνητοι στις δύσκολες μέρες της οικονομικής ύφεσης που πλήττουν την τοπική κοινωνία.
Με την προσφορά μας αυτή ως κυνηγοί αποδεικνύουμε για ακόμη μια φορά ότι Κυνηγετικός Σύλλογος δεν σημαίνει μόνο έκδοση αδειών αλλά και προσφορά όπου και όποτε χρειαστεί στον συνάνθρωπό μας που το έχει πραγματικά ανάγκη ,γιατί η αγάπη και η αλληλεγγύη υπάρχει και είναι αυτή που θα νικήσει και θα αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο.
Σκοπός του Συλλόγου είναι η πράξη αυτή να καθιερωθεί και να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο με την προσδοκία όλο και περισσότεροι κυνηγοί να συμβάλουν στην προσπάθειά μας.

Κυνηγός ελεφάντων φαγώθηκε από κροκόδειλους (pics)




Άδοξο τέλος για τον διάσημο κυνηγό άγριων ζώων, τα υπολείμματα του οποίου βρέθηκανμέσα σε δύο κροκόδειλους, ενώ οι αρχές τον αναζητούσαν στην περιοχή.


Ο Scott van Zyl, ένας Νοτιοαφρικάνος κυνηγός άγριων ζώων βρήκε τραγικό θάνατο, καθώς τα ίχνη του αγνοούνταν εδώ κι αρκετές ημέρες.
Διασώστες από τη γειτονική Ζιμπάμπουε εντόπισαν τα απομεινάρια του άτυχου κυνηγού μέσα στα σώματα δύο κροκοδείλων στον ποταμό Limpopo που διαρρέει τις δύο αφρικανικές χώρες.

Ο van Zyl είχε πάει για σαφάρι συνοδευόμενος από έναν ντόπιο οδηγό και τα δύο κυνηγόσκυλά του, ενώ μετά την άφιξή του στην περιοχή της Ζιμπάμπουε χωρίστηκαν αναζητώντας ελέφαντες, ρινόκερους κι άλλα θηράματα, το κυνήγι των οποίων θεωρείται παράνομο και στις δύο χώρες.

Τα διασωστικά συνεργεία που ερευνούσαν ολόκληρη την περιοχή, εντόπισαν τα ίχνη του κυνηγού, που οδηγούσαν στην κοίτη ενός ποταμού, ενώ βρέθηκαν μπροστά σε δύο μεγάλους κροκόδειλους, οι οποίοι είχαν εμφανή σημάδια από τα ρούχα του van Zyl.
Κατά καιρούς αναφέρονται αντίστοιχα κρούσματα για επιθέσεις κροκόδειλων σε ανθρώπους, ενώ τελευταίο και πιο πρόσφατο περιστατικό αποτελεί ο θάνατος ενός 13χρονου παιδιού από τη Ζιμπάμπουε που ψάρευε στα νερά ενός γειτονικού ποταμού.
ΠΗΓΗ www.gazzetta.gr

Γενική Συνέλευση συγκαλεί ο Όμιλος Κρητικού Λαγωνικού


Ο Όμιλος Κρητικού Λαγωνικού πραγματοποιεί την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου στις 18.00 την ετήσια Γενική Συνέλευση.

Πράξη προσφοράς και αλληλεγγύης από τον ΚΣ Καστοριάς


1ος Κυνηγετικός Σύλλογος Καστοριάς: Πράξη Προσφοράς Και Αλληλεγγύης Εν Όψει Της Παγκόσμιας Γιορτής ΑΜΕΑ
Στη Δωρεά δύο αναπηρικών αμαξιδίων στο Γενικό Νοσοκομείο Καστοριάς προχώρησε το προηγούμενο διάστημα ο 1ος Κυνηγετικός Σύλλογος Καστοριάς
Πρόκειται για μια πράξη αλληλεγγύης και προσφοράς εκ μέρους του συλλόγου που σκοπό έχει να στηρίξει μια ομάδα ανθρώπων που βιώνουν δύσκολες καταστάσεις και να απαλύνουν την καθημερινότητα τους. Η πρόσφατη δωρεά αποτελεί εξ ολοκλήρου δαπάνη του Κυνηγετικού Συλλόγου και αφορά σε δύο αναπηρικά αμαξίδια με θέση για φορητή φιάλη οξυγόνου και στατώ για ορό.
«Είναι η δεύτερη φορά μέσα στο 2017 που ενισχύουμε το Γενικό Νοσοκομείο Καστοριάς. Η πρώτη δωρεά αφορούσε φορητές φιάλες οξυγόνου και κουρτινόξυλα για την νεόδμητη γυναικολογική-μαιευτική κλινική». δήλωσε ο πρόεδρος του συλλόγου κ. Γιώργος Ρεσίνης ο οποίος από τότε που βρίσκεται στο τιμόνι του συλλόγου υλοποιεί πολλές και σημαντικές δράσεις κοινωνικού περιεχόμενου που σκοπό έχουν αφενός να βοηθήσουν δομές και ανθρώπους και αφετέρου να περάσει και το μήνυμα ότι οι κυνηγοί είναι κοινωνοί των προβλημάτων της ακριτικής μας περιοχής . Αξίζει επιπλέον να αναφερθεί ότι ο 1ος Κυνηγετικός Σύλλογος Καστοριάς έχει υλοποιήσει και άλλες δράσεις που θα τις αναδείξουμε στην πορεία.
ΠΗΓΗ kastoria365.gr/